است عظمت علمى اين مرد جليل را مىرساند ، بديهى است كثرت تأليفات او صدمهء بوثاقت او نميرساند و حقيقتا اين كثرت كار او را جز بدعاى حضرت ولى عصر عجل اللَّه تعالى فرجه و قوت حافظه عجيب خدادادى او به چيز ديگرى نميتوان حمل نمود و به همين جهت علماى اعلام مراسيل او را در فقيه مانند مراسيل ابن ابى عمير ميدانند و شدت دقت او در نقل حديث تا بدان جا بوده كه در كتابهائى مانند امالى و عيون اخبار الرضا محل روايت و نام راوى و تاريخ روز و ماه و سال استماع روايت را ضبط كرده و همين لقب صدوق مطلق كه به او داده شده بزرگترين دليل توثيق او مىباشد . اين بزرگوار در حدود بيست و چند سال در غيبت صغرى و در حيات پدر و شيخش كلينى ميزيسته ( على بن محمد سمرى و كلينى و پدر صدوق هر سه نفر در سال 329 هجرى رحلت نمودند ) و در سال سيصد و هشتاد و يك پس از هفتاد و چند سال عمر سراسر افتخار چشم از دار فانى بربست و مخزنى از علوم و آثار حضرت رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت اطهارش را براى آيندگان آماده و مورد استفاده قرار داد و شاگردانى بمانند شيخ مفيد را براى عالم تشيع پروراند و كتبى بمانند من لا يحضر الفقيه و عيون اخبار الرضا و امالى و توحيد و خصال و . . . را از خود بيادگار گذاشت . قبر شريف آن بزرگوار در ما بين تهران و رى در باغ مصفائى مورد زيارت خاص و عام است رضوان اللَّه عليه و كثر اللَّه امثالهم